8 Ağustos 2009 Cumartesi

Sanity Clause (by Chicco Marx)

VOICES OF SILENCE

The voices beset you
You wish you did not know the words
The words that the voices use
The words that come over the ether
Of the mind

The mindless have their own voices
Maybe not very different from yours
Voices do not tell everyone the same things
They do not whip the same urges.
Is it because you are different?
Is it because you are where you are?
You and the people, and the ether and your container

Who is the master?
Who’s in the you?

6 Ağustos 2009 Perşembe

Sıralı Yaşamlardan

POLAROİD HAYATLAR



Işık kırılmalarının yaşamları şekillendirdiği çok küçük yaşlarda, belki de renk algılamalarından once fark edilir. Şekli şemayili değişen amca, teyze ve olmayan akrabalar göz merceklerinde (kendilerinin ve gözlemleyen çocuğun) kırılan ışınlarla görüldüklerinde isteğe gore (kimin?) sempatik veya korkunç olabilirler.

Işık kırılmalarına dikkat eden adam da, aynaya bakmasa bile değişebileceğine, değişiklik kazanabileceğine inanır.

Gerçek, ışınlarda ve kırılmalarında değil, insandadır. Işıklar kırılır, insan kırılmaz. “Çekilen Polaroid, kalitesiz resim yaşamın resmidir,kişinin olduğu kadar,” derdik çok yıllar önce.
Şimdi ise Polaroid hayatların yerini photoshop hayatlar aldı. Ama ışınlar hala kendi başlarına kırılırlar. İnsanlar da kırıldıklarını sanarlar, ekran estetiğinin vücüt estetiği ile yoğun rekabetinin yaşadığı yirmibirinci yüzyılda.

Ahmet C. Çelebiler
Ağustos, 2009